SCh Puławska

"Życie, które nie jest weryfikowane nie jest warte przeżycia."    Platon
"A bądzcie wykonawcami Słowa, a nie tylko słuchaczami oszukującymi samych siebie."    Jakub

Przez wiele lat myślałem, że głównym celem małej grupy studium biblijnego jest „przemiana mojego umysłu” przez wspólne poznawanie Słowa Bożego. Może dla niektórych moich przyjaciół zabrzmi to jak „herezja”, ale teraz myślę, że ważniejszym celem spotkań w małej grupie jest dbanie o kondycję naszych serc dla Boga. Być może widzę to teraz w dobrej perspektywie...

Nie więcej wiedzy, wiadomości lub zrozumienia jest drogą do doświadczania Boga, ale wierzące serce jest drogą do Jego poznania. Nie więcej wiedzy i wiadomości uczyni nas lepszymi uczniami Jezusa, ale więcej miłości do Niego sprawi, że bardziej uwidoczni się w nas Jego życie, czego, jak myślę, każdy Jego naśladowca pragnie. Poznanie Słowa Bożego jest natomiast jednym z narzędzi jakie Bóg używa, byśmy Go bardziej kochali. 

Weź dwie żaby i spróbuj je ugotować. Do jednego garnka wlej na dno gorącej wody, a do drugiego zimnej. Pierwszą włóż do garnka z gorącą wodą. Żaba wyskoczy. Drugą włóż do garnka z zimną wodą i zacznij podgrzewać wodę bardzo powoli. Żaba nie zauważy zmian temparatury i ugotuje się.
Żaba to serce dla Boga. Woda to świat: rodzina, praca, przyjaciele, kościół, media: tv, internet, gazety, książki, Biblia itd. Temperatura to myśli, wartości, trendy. Zmiany temperatury to zmiany jakie zachodzą w świecie, a jej podwyższanie reprezentuje nieboże zmiany w kulturze, w której żyjemy.
Myślę, że się zgodzisz, że sytuacja każdego z nas raczej przypomina sytuację drugiej żaby. Współczesna kultura ciężko pracuje, żeby nasze serca nie biły dla Boga.
Jednym z miejsc jakie Bóg używa, żeby nasze serca stale dla Niego biły jest mała grupa tj. spotkania z innymi wierzącymi poświęcone wspólnemu studiowaniu Pisma Świętego.

Skutkiem takich spotkań może być:
•    Zmotywowane serce
•    Skonfrontowane serce,
•    Przemienione serce,
•    Zmotywowane serce.

Mała grupa jest środowiskiem zachęty do podążania za Bogiem, ponieważ widzimy innych ludzi, którzy tak jak my poszli za Nim. Idziemy przez życie właśnie z tą grupą współtowarzyszy podróży. „Nie jestem sam. Nie jestem jedyny. Nie tylko ja tak myślę.” Spotkania z tymi ludźmi mogą być źródłem siły i potrzebnej determinacji do podążania za Nim z powodu tego, że jestem razem z tymi, którzy wybrali tak samo.

Ważnym elementem, który dodaje otuchy są podobne zmagania i problemy przez jakie przechodzą lub przechodzili inni członkowie grupy. Chodzi o napięcia w rodzinie, w pracy, w szkole itd., które są skutkiem bycia uczniem Jezusa lub trudne życiowe sytuacje. Łatwiej jest przyjąć fakt, że „to tak działa”, „to jest koszt podążania za Jezusem”, kiedy wiemy, że inni przechodzili lub przechodzą przez podobne doświadczenia. Kolejną możliwą zachętą są świadectwa bożego działania w życiu uczestników grupy. Możemy uczyć się od innch i czerpać mądrość z ich doświadczeń. „To jest możliwe. Bóg jest wierny.” Spotkanie może natchnąć nas nadzieją, wzmocnić wiarę w Boga i Jego obietnice.

Skonfrontowane serce

Konfrontacja to: zestawienie, porównanie, stanięcie twarzą w twarz z kimś lub z czymś. Taka konfrontacja ma na celu nasze dobro. W małej grupie może to odbywać się na różne sposoby. Przede wszystkim możemy zostać skonfrontowani z Jego Słowem. Dobre studium biblijne może ujawnić to, co myślimy, czujemy, jakimi wartościami się kierujemy. Umożliwia nam porównanie tego, co myśli Bóg i tego, co myślimy my. Mała grupa daje także możliwości poznania tego, co inni wierzący myślą na dany temat. Jaka jest ich wizja Boga, jak można to zastosować w swoim życiu, dlaczego tym się kierują i dlaczego tak myślą. Jest to stanięcie twarzą w twarz z innym człowiekiem z tego samego narodu, miasta itd. i zobaczenie w nim jak Bóg działa. Może to stać się okazją do zmiany i głębszego podążania za Bogiem.

W takiej konfrontacji kondycji mojego serca lubię to, że inni nie muszą wiedzieć co się wtedy we mnie dzieje. Wiele zmian dokonuje się w ciszy „mojego serca”. Między mną a Bogiem. „Nigdy tak nie myślałem. Nie patrzyłem na to w taki sposób. To jest dobra postawa i dobre rozwiązanie. Też tak chcę zrobić. To, co robiłem było bez sensu, itd.” Bóg użyje takich konfrontacji do porzucenia tego, co „ze świata” jest w nas i przyjęcia Jego sposobu myślenia oraz działania. Konfrontacja serca prowadzi do trzeciego i myślę najważniejszego celu grupki.

Przemienione serce

Preludium wg Słownika Języka Polskiego PWN to „samodzielny, którki utwór muzyczny; też: wstęp instrumentalny do jakiegoś większego utworu.”

Motywacja i konfrontacja serca może mieć oba te znaczenia. Bez przemienionego serca mała grupa jest jak preludium, które można zobrazować krótkim samodzielnym utworem. Można być zmotywowanym i przekonanym o potrzebie zmiany co jest wartościowe, ale bez postawienia kropki nad „i” tj. bez przemienionego serca, ostatecznie zabrzmi krótko i kiedy już się skończy, szybo zostanie zapomniane.
Przemienione serce porównałbym do opery, do dzieła, które przynosi zaszczyt i chwałę Bogu. Dzieła, które jest świadectwem działania Boga w człowieku i przez człowieka. Dzieła, które będzie brzmiało wiecznie. Konfrontacja i motywacja są wstępem i przygotowaniem do zmian, jakie Bóg chce dokonać w uczestnikach grupy.

Czym jest przemienione serce? Dotyka nie tylko świata myśli, a także woli i uczuć. Głęboko w środku tego kim człowiek jest tj. jakie ma wartości, przekonania, poglądy,pragnienia, marzenia, schematy działania zgadzamy się z Bogiem i pozwalamy Mu dokonać przeobrażenia tego wszystkiego tak jak On chce i w zgodzie z Jego wartościami i pragnieniami.