 Kiedy podróżuję po kościołach i biorę udział w konferencjach, ludzie czasami podchodzą do mnie z komentarzem typu „Nie skorzystałem zbyt wiele z dzisiejszego uwielbienia,” lub też z podobnym stwierdzeniem. Zazwyczaj staram się odpowiedzieć na to z humorem, aby uświadomić im, co tak naprawdę mówią.
Z jednej strony rozumiem, co próbują przez to powiedzieć. Mianowicie to, że nie mogli albo nie weszli w doświadczenie uwielbienia. Być może powodem tego był niezbyt przystępny czas uwielbienia albo to, gdzie znajdowali się w sposób emocjonalny. Tak czy inaczej, podkreśla to głębszą kwestię, a mianowicie to, że uwielbienie jest działaniem naszej woli i nie chodzi tu głównie o nasze uczucia. Chodzi tu o to, że jesteśmy stworzeni po to, aby czcić Boga, który Sam w Sobie zasługuje na nasze uwielbienie.
|
|
Czytaj
|
|
 Na jednym z portali internetowych...
Ja: posłuchaj kazania (nie było jej w kościele)
Ja: :)
HALINA: tak jest
HALINA: :)
HALINA: zeszłej niedzieli mi się podobało chociaż nie ze wszystkim się zgadzam
HALINA: muzułmanie też o wszystkich planach mówią jeśli Bóg zechce to jest bardzo popularna postawa
Ja: znowu sie czepiasz
HALINA: nie, nie czepiam się porównuje kultury tylko
HALINA: to podobieństwa, tyle że oni częściej to stosują niż my
|
|
Czytaj
|
|
|
 Nigdy nie wiadomo, co może zepsuć się lub zniknąć na terenie kościoła. Posiadanie zapasowych strun i przyrządów uratowało mnie kilka razy! Zanim nasz dostaliśmy miejsce w budynku kościoła, mieliśmy zwyczaj działać każdego tygodnia w pobliskiej szkole podstawowej, więc kupiłem torbę na sprzęt i wszędzie ją ze sobą zabierałem. Torba zawierała niezbędne rzeczy, które mogły okazać się potrzebne (może się zdarzyć, że szuflada lub szafka będą zamknięte na klucz, jeżeli znajdujesz się w kościele.) Na przykład, pewnego niedzielnego poranka nasze pałeczki do perkusji zniknęły. Perkusista nie miał żadnych zapasowych. Nagle, Mitch (nasz niesamowity gitarzysta) cudownym sposobem wydobył dwie pałeczki ze swojej torby, zapobiegając tym samym katastrofie!
Moja złota zasada dotycząca torby na sprzęt mówi: jak małe są te rzeczy, które powinienem mieć przy sobie, tak wielkie mogą mieć znaczenie gdyby ich zabrakło. (Tak jak w przypadku pałeczek do perkusji!) Oto kilka sugestii, dotyczących zawartości torby na sprzęt zapasowy:
Pałeczki do perkusji
Kabel do gitary
Struny do gitary
Piórka do gitary
Pedał do klawisza
Kabel midi
Listwa przeciw przepięciowa z kilkoma wejściami
Mały przedłużacz
Adaptor prądowy z dwóch wejść na trzy
DI box
Przewody
Taśma klejąca
Pisaki i markery
Tuner do gitary
Scyzoryk
Baterie do bezprzewodowych mikrofonów
Dodatkowy kabel i zasilacz do klawisza lub innego elektronicznego instrumentu
Mały metronom
Podsumowując: Miej swą torbę, szafkę lub szufladę, na sprzęt zapasowy, a będziesz zawsze przygotowany na nagły wypadek.
Don Chapman
Tłumaczenie: Alicja Wożniak, pobrano ze strony: http://uwielbienie.kdm.pl/start.htm
|
|
|
24 lipca 2009 
Niewiele jest w kościele tematów, które wzbudzały by tak gorące dyskusje, nieporozumienia czy kontrowersje, jak muzyka. Zbyt głośnia, zbyt cicha, nie taki styl, zbyt górnolotne słowa, zbyt proste, za mało instrumentów, za wiele. Wydaje się, że jest tyle opinii na temat miejsca i przeznaczenia muzyki, jak i uwielbienia, podczas nabożeństwa ilu członków danej wspólnoty. Rzadko zdarza się sytuacja, gdy rezygnujemy z naszych muzycznych preferencji, na rzecz czegoś większego, ważniejszego – bo niby dlaczego? Wiemy jak powinna wyglądać muzyka w kościele i nie zamierzamy rezygnować z obrony naszego stanowiska. Czy jednak zdarzyło nam się obiektywnie zastanowić nad tym, skąd wzięło się moje stanowisko? Dlaczego myślę, że właśnie tak powinno być? Czy kiedykolwiek zdarzyło się nam studiować Biblię z zamiarem odnalezienia odpowiedzi na fundamentalne pytanie: co Bóg myśli o muzyce i czy preferuje jakiś styl? |
|
Czytaj
|
|
|
Dokąd zmierzamy?
 Ponieważ uwielbienie to wyrażanie duchowych rzeczy za pomocą ludzkich środków (muzyka, postawa, wzniesione lub opuszczone ręce, itd.) chcemy:
1. Uczyć się w jaki sposób oddawać Bogu chwałę w duch i w prawdzie.
2. Chcemy wprowadzać kościół w Bożą obecność.
Aby uwielbieć Jezusa w prawdzie, musimy mieć poznanie prawdy o tym, kim my jesteśmy w Chrystusie, oraz kim ON jest. Aby uwielbić Jezusa w Duchu, musimy być osobami odrodzonymi w Chrystusie, oraz pielęgnować głęboką i intymną więź z Jezusem. Uczyć się słuchać i rozpoznać Jego głos, oraz podążać za Nim.
|
|
Czytaj
|
|
| |
|
|
Uczymy się wspólnie, że naśladowanie Chrystusa to styl życia prowadzący do dojrzałości w wierze, opartej na przekonaniach wynikających z nauki Biblii, osobistej duchowości, przemienionego charakteru i postawie miłości wobec innych.
Naszym powołaniem jest wywieranie pozytywnego wpływu na świat w którym żyjemy poprzez odkrywanie swoich darów, służenie innym i opowiadanie o tym, co Bóg w Chrystusie zrobił dla człowieka.
Dążymy do budowania wspólnoty, która jest otwarta na wszystkich, by umożliwić każdemu człowiekowi poznanie Boga i zbudowanie trwałych relacji z Kościołem – Bożym ludem.