SCh Puławska

Wniebowstąpienie Jezusa  wydarzyło się 40 dni po zmartwychwstaniu i było kolejnym elementem Bożego planu zbawienia oraz kolejnym cudem. Jezus pokonał siłę grawitacji i wstąpił do nieba temu dzięki temu Kim jest i czego dokonał. Wniebowstąpienie było konieczne ponieważ kończyła się Jego ziemska służba, a On wrócił do nieba, tam gdzie jest Jego miejsce. Jezus wrócił do Swojego Ojca by dalej kontynuować swoją służbę.
Wniebowstąpienie jest powiązane z wywyższeniem i uwielbieniem Chrystusa. Od chwili wniebowstąpienia, całe niebo, wszystkie zastępy aniołów oddają cześć Chrystusowi. Jezus mówił o tym będąc na ziemi, nawet modlił się: Ojcze uwielbij mnie.
Przychodząc na ziemię uniżył się, przyjmuje człowieczeństwo, rezygnując z chwały jaką miał. Wracając do nieba z powrotem przyjął chwałę jaką posiada.

A niezaprzeczalnie wielka jest tajemnica pobożności: Ten, który objawił się w ciele, dostąpił usprawiedliwienia w duchu, widziany był przez aniołów, ogłoszony wśród narodów, zyskał wiarę na świecie, został wzięty do chwały. 1 List do Tymoteusza 3,16

Uwielbienie Chrystusa jest związane z chwałą, z majestatem wielkości, pięknem i czcią, która się jemu należy. A wywyższenie dotyczy tego w jakim miejscu nieba Chrystus się znajduje i czym się tam zajmuje.
Psalm 110:1  Rzekł Pan Panu memu: Siądź po prawicy mojej, Aż położę nieprzyjaciół twoich jako podnóżek pod nogi twoje!
W niebie Chrystus zasiada na tronie:

Chrystus zasiada na tronie jako Prorok
Przekazuje Bożą wiedzę swemu ludowi i czyni to poprzez służbę Ducha Świętego. Będąc Słowem przemawia do ludzi w imieniu Boga z namaszczeniem i autorytetem; głosi prawdę Bożą, potwierdza słowa Ewangelii i pokazuje Kościołowi rzeczy, które mają nadejść.
Niebo i ziemia przeminą, ale słowa moje nie przeminą. Ew. Łukasza 21,33

Chrystus zasiada na tronie jako Kapłan
Dokonawszy jednej doskonałej ofiary Chrystus rozmawia z Bogiem Ojcem; wstawia się za nami. Jest pośrednikiem, naszym adwokatem, okazuje miłosierdzie kiedy grzeszymy i przychodzimy z wyznaniem grzechu. Kieruje Kościołem, który na ziemi jest zaangażowany w służbę pojednania ludzi z Bogiem.
Lecz gdy On złożył raz na zawsze jedną ofiarę za grzechy, usiadł po prawicy Bożej, oczekując teraz, aż nieprzyjaciele jego położeni będą jako podnóżek stóp jego. Albowiem jedną ofiarą uczynił na zawsze doskonałymi tych, którzy są uświęceni. List do Hebrajczyków 10,12-14

Chrystus zasiada na tronie jako Król
Zasiadanie po prawej stronie to symbol czci, mocy i autorytetu jaki posiada. Jako Król – używa swego autorytetu nad wszystkimi rzeczami niebie i na ziemi; panuje nad całym stworzeniem. Nic się nie dzieje bez jego wiedzy, przyzwolenie lub woli; wszystkie potęgi tego świata zostaną przez niego pokonane i zdobyte, a ostatnie będzie zniszczona potęga śmierć. Chrystus jako król panuje w swoim Kościele, jest jego głową
Bo On musi królować, dopóki nie położy wszystkich nieprzyjaciół pod stopy swoje. A jako ostatni wróg zniszczona będzie śmierć. Wszystko bowiem poddał pod stopy jego. Gdy zaś mówi, że wszystko zostało poddane, rozumie się, że oprócz tego, który mu  wszystko poddał. A gdy mu wszystko zostanie poddane, wtedy też i sam Syn będzie poddany temu, który mu poddał wszystko, aby Bóg był wszystkim we wszystkim. 1 Koryntian 15,25-28

Chrystus zasiada na tronie jako Sędzia
Jako Sędzia ma wgląd w całą ludzkość, zna ludzkie myśli, słowa, czyny i motywy. Nie ma nic ukrytego przed nim. On będzie sądził cała ludzkość; będzie też nagradzał swój lud.
Bóg wprawdzie puszczał płazem czasy niewiedzy, teraz jednak wzywa wszędzie wszystkich ludzi, aby się upamiętali, gdyż wyznaczył dzień, w którym będzie sądził świat sprawiedliwie przez męża, którego ustanowił, potwierdzając to wszystkim przez wskrzeszenie go z martwych. Dzieje Apostolskie 17,30-31

Chrystus po prawicy Boga Ojca to wezwanie dla nas byśmy go czcili, okazywali posłuszeństwo i poświęcili swoje życie, by więcej ludzi poznało tego, który siedzi na tronie.